Muzyka Imprezy house - Portal House Of House PL

Początki muzyki House

Wszystko zaczęło się w chicagowskim Southside w 1977 roku, gdzie otwarto klub nowego rodzaju. Ten nowy Chicagowski klub nazywano The Warehouse (Magazyn) i dał on nazwę muzyce House. Frankie Knuckles, który otworzył The Warehouse, mieszał stare klasyki disco z nowym popem Eurobeat i to właśnie w tym legendarnym klubie eksperymentowano z muzyką na wszelkie sposoby.

House był pierwszym, bezpośrednim potomkiem disco. W porównaniu z disco, House był „głębszy”, „bardziej surowy” i bardziej porywający ludzi do tańca. Disco już wcześniej wyprodukowało pierwsze nagrania skierowane specjalnie do DJ’ów z przedłużoną 12” wersją zawierającą długą sesję perkusyjną do miksowania. Wczesne lata 80-te okazały się istotnym punktem zwrotnym. „Thanks To You” Sinnamon’a, „You’re The One For Me” D-Train’a oraz „Don’t Make Me Wait” The Peech Boys, te nagrania, które były wciąż samplowane przez ostatnią dekadę obróciły rzeczy w innym kierunku z ich rzadkimi, syntetyzowanymi dźwiękami, które wprowadziły efekty Dub oraz drop-out, których nie słyszano nigdy wcześniej.

Muzyka House nie miała swojego początku tylko w muzyce amerykańskiej. Popularność europejskiej muzyki, w szczególności angielski, elektroniczny pop, jak Depeche Mode i Soft Cell oraz wcześniejsze, bardziej oparte na disco dźwięki Giorgio Moroder, Klein &MBO, jak również produkcje włoskie – to wszystko doprowadziło do powstania muzyki House. Dwa kluby, wcześniej wspomniany chicagowski The Warehouse oraz Paradise Garage z Nowego Jorku, które promowały europejską muzykę w tym samym czasie złamały bariery rasy i preferencji seksualnych (muzyka House była częściowo ukierunkowana na społeczność gejowską). Przed otwarciem The Warehouse kluby były ściśle ukierunkowane na segregację rasową. Jednakże The Warehouse nie robił żadnej różnicy pomiędzy czarnymi, Latynosami czy białymi; najważniejsza była po prostu muzyka. A muzyka była tak różnorodna, jak klienci.

Początki muzyki tanecznej to nie tylko Chicago ale również Nowy Jork, który uważa się za stolicę muzyki garage. Charakteryzuje się ona licznymi wokalami, housową rytmiką i dużym naciskiem położonym na melodię i „duchowość” utworów. Uważa się, że termin garage wywodzi się od nazwy legendarnego disco klubu Paradise Garage mimo, że klub został rozwiązany przed nagraniem pierwszych utworów z tego stylu, które powstały w New Jersey. Były to „Off the Wall” Paula Scotta i „You Don’t Know” Serious Intention. W New Jersey oraz New Jorku powstały małe wytwórnie, w których zaczęli nagrywać napływający z innych miast tacy twórcy, jak między innymi DJ Pierre z Chicago i Mark Kinchen z Detroit. To oni właśnie razem z lokalnymi muzykami – Roger Sanchez, Todd Terry, stworzyli na tyle silną scenę, że już w roku 1991 cały amerykański house był zdominowany przez nagrania w stylu garage.

Poniżej video – This is House, które co prawda nie jest oficjalnym videoklipem niesamowitego kultowego numeru „Can You Feel It” formacji Fingers Inc., jednak zawarty tekst jest swoistym manifestem i pewną definicją muzyki house.

Korzenie muzyki House

Muzyka House była stworzona przez i w środowisku afro-amerykanów. Muzycznie muzyka House ewoluowała w Chicago i Nowym Jorku z afro-amerykańskich tradycji muzycznych, jak gospel, soul, jazz i funk, jak również latynoskiej salsy. Duchowo i estetycznie rozwinęła się w USA z potrzeby osób represjonowanych: afro-amerykanów, gejów i Latynosów, i stworzyła wspólnotę poprzez taniec. Później w Wielkiej Brytanii –  z potrzeby młodych ludzi niezadowolonych z bezsensownego materializmu Anglii pod rządami M. Thatcher – zbudowali alternatywną wspólnotę muzyki i tańca za pomocą Acid House. Z innego punktu widzenia muzyka House była w USA powiązana ze środowiskami czarnoskórych, z klubami gejowskimi i zasadniczo z rzeczami, których „biała” Ameryka po prostu nie uznawała.

House był zwyczajnie postrzegany, jako gejowska muzyka dla czarnych, a więc wzgardzona przez białych, chociaż jej celem było zjednoczyć ludzi wszystkich ras, środowisk i orientacji seksualnych. Według Fankie Knuckles’a wiele osób nie mogło i nadal nie może pogodzić się z faktem, że muzyka House powstała w klubach gejowskich. Tak więc ciasnota umysłowa, rasizm, a nawet polityka korporacji muzycznych odegrała istotną rolę w uniemożliwieniu rozkwitu muzyki House w Ameryce lat osiemdziesiątych.

Muzyka house miała swoje korzenie w gospel, soul i funky bardziej niż w komercyjnej muzyce disco. Co więcej, chicagowski jazz, blues i soul wywarły ogromny wpływ na  tworzenie muzyki House. Były znaczące wpływy muzyczne ze środkowego zachodu, które doprowadziły do powstania chicagowskiego smaku muzyki House. Bez wątpienia środkowy zachód miał swoją własną tradycję afro amerykańskiej muzyki. Tak więc blues i jazz prezentowały tylko część mieszanki. Podsumowując, muzyka soul produkowana w Chicago, Detroit i Memphis z całą pewnością miała wpływ na House z Chicago.

Jesse Saunders – On and On

Sukces House’u w Wielkiej Brytanii

Muzyka House przybyła do Anglii w późnych latach osiemdziesiątych za pośrednictwem imprezowej wyspy Ibizy. Latem 1986 trzy nagrania House pojawiły się w najlepszej dziesiątce muzyki: „Jackmaster” Farleya, „Love Can’t Turn Around” Funk, „Jack The Groove” Raze’a i „Jack Your Body” Steve’a „Silk” Hurley’a. Mówi się, że muzyka House została spopularyzowana przez Brytyjczyków, którzy stworzyli Acid House i dopiero potem puścili tę zmodyfikowaną wersję House z powrotem do USA. Acid House był postrzegany inaczej i to był prawdopodobnie jeden z powodów, dla których przyciągnął uwagę głównego nurtu odbiorców. W ten sposób House stał się akceptowalny również dla białych ludzi, jako muzyka do tańca.

Raze – Jack The Groove

Ludzie, którzy wpłynęli na House

Frankie Knuckles

Jednym z czołowych DJ-ów tamtych czasów, urodzonym w Nowym Jorku był Frankie Knuckles, również nazywany ojcem chrzestnym House’u. W rzeczy samej był kimś więcej niż DJ-em; był architektem dźwięku, który eksperymentował z dźwiękami i tym samym dodał nowy wymiar do sztuki miksowania. W rzeczywistości wziął „surowiec” muzyki disco, który skręcił i dodał wcześniej zaprogramowane ścieżki perkusyjne, aby stworzyć stałą w tempie 4/4. Grał osiem do dziesięciu godzin na noc, a tancerze wracali do domów wykończeni. Dzięki niemu The Warehouse był uważany za najbardziej atmosferyczne miejsce w Chicago. Wyjątkowość tego klubu leżała w prostych miksach starych filadelfijskich klasyków, jak Harold Melvin, Billy Paul i The O’Jays z hitami disco takimi, jak „Disco Circus” Martin’a Circus’a, oraz importowanymi kawałkami europejskiego popu grup takich, jak Kraftwerk i Telex.

Frankie powiedział „kiedy otworzyliśmy po raz pierwszy w 1977 grałem dużo kawałków z East Coast, w stylu Filadelfii ,oraz Salsoul. Kiedy w latach 80/81 było to wszędzie, ja zacząłem dużo pracować na soulem, który właśnie wchodził. Musiałem zrekonstruować nagrania pod potrzeby mojego parkietu, aby był zadowolony, ponieważ nie było żadnej muzyki do tańczenia! Wziąłem istniejące piosenki, zmieniłem tempo, nałożyłem na nie różne bity perkusyjne, aby zrobić je bardziej sprzyjającymi parkietowi”.

Frankie Knuckles Feat. Jamie Principle – Your Love

Larry Levan

Przyjacielem Frankiego był Larry Levan, czarny nastolatek z Brooklyn’u (jak Frankie). W rzeczywistości to wlaśnie Larry jako pierwszy zasugerował otworzenie The Warehouse w Chicago. Jednakże sprawy przybrały inny obrót i w końcu Larry Levan rozkręcał Paradise Garage w Nowym Yorku. Larry Levan i Franki Knuckles rzeczywiście byli bardzo ważnymi postaciami w rozwoju muzyki House oraz nowoczesnej sceny Dance. Być może nie było by ich sławy bez producenta, DJ-ja i zdeklarowanego miłośnika tańca oraz muzyki – Davida Mancuso oraz jego imprez tanecznych dla Gayów nazywanych „Loft”. „Lofty” były imprezami House dedykowanymi dla bardzo czarnego i bardzo gejowskiego tłumu.

Larry i Frankie regularnie uczestniczyli w tych imprezach. To było nie tylko miejsce zabawy, ale również miejsce, gdzie oswoili się również z technikami muzyki House. Mancuso nauczył ich tworzenia perfekcyjnej muzyki House: o dźwięku, oświetleniu, produkcji, muzyce i technikach DJ-skich.

Farley ‚Jackmaster’ Funk – Love Can’t Turn Around

Ron Hardy

W połowie lat 80-tych House wyszedł w Chicago, jako w pełni rozwinięty gatunek muzyczny dzięki staraniom Knucklesa i zainspirowanych nim ludzi, jak DJ Ron Hardy z Music Box. Ron Hardy był kolejnym DJ-em z kręgów gejowskich. Dźwięki, które tworzyli różniły się tym, że podstawą muzyki Knucklesa było wciąż disco, podczas gdy Hardy był DJ-em, który wybrał najsurowszy i najbardziej dziki rytm utworów, jaki tylko mógł znaleźć.

Poza Frankie’m Knuckles’em, Larry’m Levan i Ronem Hardy były również inne ważne postaci w rozwoju muzyki House, np. Steve „Silk” Hurley, DJ Pierre, Larry Heard, Adonis, Marshall Jefferson i Farley „Jackmaster” Funk, który był DJ-em i producentem z Chicago, jak również twórcą pierwszego międzynarodowego hitu muzyki House – „Love Can’t Turn Around”. DJ Pierre z drugiej strony przyczynił się do rozwoju Acid House, a duży wpływ na to miał utwór „Acid Trax”.

Steve Jack Master Silk Hurley „Jack Your Body”

(S)Twórcy muzyki House

Istnieją różne poglądy na temat tego, kto jest twórcą muzyki House. Na przykład Leonard Remix RRoy zapewniał, że dał życie House’owi w maju 1981. LRROy był niezwykłym i bardzo szanowanym DJ-em. Twierdził również, ze to on wymyślił termin „muzyka House” wiosną 1981 roku.

Osobą, która określiła siebie mianem twórcy House’u w marcu 1985 był Chip E. Jednak pozostaje trzeci założyciel i producent „Love Can’t Turn Around”, jednego z najlepiej sprzedających się kawałków House. Nazywa się Farley „Jackmaster” Funk. Właściwie ten duży „cross-over” był napisany , wyprodukowany i zaaranżowany przez Jesse Saunders. Jesse jednakże nie nazywał siebie twórcą muzyki House. Wolał raczej używać określenia „inicjator”, które nie oznaczało, że jest on wynalazcą lub twórcą gatunku House. Poprzez „inicjatora” miał na myśli, że „zapoczątkował i/lub skondensował dźwięk z wielu różnych składników”. Ogólnie mówiąc, można powiedzieć, że nie było tylko jednego twórcy czy wynalazcy. Przeciwnie, muzyka House ewoluowała poprzez wspólny wysiłek kilku osób, jak Frankie Knuckles, Vience Lawrence, Farley „ Jackamaster” Funk, jak również promotorów i wytwórnie, które uczyniły dystrybucję wczesnego House’u łatwą.

Oryginalny mikser disco Walter Gibbons, biały DJ, miał nowy i natychmiastowy wpływ na rozwój chicago’wskiej muzyki House. Jego niezależne, 12” nagranie zatytułowane „Set It Off” natychmiast stało się underground’owym hymnem klubu. „Set It Off” było prymitywnym House’m, powtarzające się bity były idealne do mixowania i przedłużania.

Marshall Jefferson – Move Your Body

Wczesne techniki DJ-ów

We wczesnych latach siedemdziesiątych sprzęt DJ-ów zaczął się poprawiać, ponieważ rynek muzyki tanecznej zaczął się rozszerzać. Jednak początki były trudne, ponieważ były dostępne tylko dwa typy płyt:45s i 33 1/3 LPs, które miały stronę „A” i „B” i na obu stronach były nagrane różne piosenki. Płyta, która pozwoliła na większą kreatywność, a mianowicie 12” mieszanka taneczna przeznaczona specjalnie dla DJ-ów, nie pojawiła się jeszcze na rynku. DJ-je musieli poradzić sobie bez podstawowego wyposażenia, takiego jak mikser czy słuchawki. Co więcej – gramofony miały tylko dwie prędkości: 45 RMP i 33 1/3 RMP. Było niemożliwością zmienić prędkość, więc gramofon chodził stale. W praktyce może to być opisane następująco: DJ-je zaczynali grać jeden kawałek, następnie zabierali go z gramofonu, przygotowywali kolejne nagranie, nakładali je i grali. W rzeczywistości „zakładanie i zdejmowanie” płyt nie może być nazwane mixowaniem. Zgodnie z przypuszczeniem DJ potrzebuje czasu, aby zmienić winyl i tym samym tancerze musieli czekać pomiędzy utworami.

Był jednak jeden sposób, który pomógł DJ-om przezwyciężyć te problemy techniczne. Ta metoda była nazywana „slip-cueing”. Główna część sztuczki polegała na duplikacji płyt. Innymi słowy kolekcja nagrań musiała być skopiowana, DJ miał dwa dobre gramofony do swojej dyspozycji i manipulował dwoma pulpitami przełączając wzmacniacz, raz do jednego, raz do drugiego. Wtedy kładł te same nagrania na gramofony próbując jakoś wydłużyć mix. Ostatecznie DJ mógł grać ten sam kawałek dwukrotnie w dość krótkim odstępie czasu, co było lepsze niż kazanie tancerzom czekać na parkiecie, aż zmienił płytę. Zamiast grać płytę dwukrotnie była jeszcze inna możliwość, mianowicie zbudować mix poprzez wyizolowanie poszczególnych instrumentów, wokalu oraz sekcji bębnowej i przedłużać je skacząc z nagrania do nagrania.

Ta technika była prawdopodobnie wymyślona – lub przynajmniej wprowadzona w powszechne użycie – przez DJ’a Francis’a Grosso i szeroko stosowana przez stację radiową DJ’ów. Wymagała dużo praktyki z poszczególnymi nagraniami, świetnej zwinności oraz stalowych nerwów. Wielcy „gramofoniści” (turntablerzy czy jakkolwiek by ich nazwał…) lat siedemdziesiątych, jak Kool Herc i Grandmaster Flash rozwinęli tę technikę do formy sztuki.

Muzyka House w dzisiejszych czasach

Wkrótce zaczęły powstawać kolejne odmiany tego gatunku takie jak: garage, deep house, hard house, us garage czy tribal house. A wiązało się to z chęcią przystosowania muzyki do współczesnych realiów. Do kultowych postaci sceny house, można spokojnie zaliczyć takich tuzów jak: Armand Van Helden, Paul Johnson, Roger Sanchez, Olav Basoski, Pete Heller, Bad Boy Bill, Richard „Humpty” Vission, Erick Morillo, Cassius, Daft Punk czy David Morales. Muzyka house rozwijała się w niesamowitym tempie, a główne jej nurty powstawały na całym świecie – od Nowego Jorku, Chicago po Paryż, Brighton, Londyn i inne europejskie metropolie.

Nie tylko ten etap w rozwoju gatunku house będziemy chcieli przypomnieć wszystkim użytkownikom serwisu House of House PL i dlatego powstała specjalna zakładka Kultowe (What Is House?/Kultowe), gdzie każdy znajdzie jakiś „diamencik” dla siebie. Innymi słowy – archiwum kultowych numerów house w jednym miejscu. Kawałek historii muzyki, a jednocześnie Naszej młodości. Serdecznie zapraszamy do powrotu do przeszłości.

Świeże numery w naszym klimacie będziemy prezentować na bieżąco, powstają bowiem kolejne nowe tracki i albumy, nowe remixy i bootlegi oraz pojawiają się nowe postaci tej sceny, wobec czego karty historii są ciągle zapisywane. My również chcemy zapisać taką jedną kartę!!!

#LetMusicWin akcja portalu House Of House PL